۷ آذر ۱۴۰۰ مصادف با   22 ربیع الثانی 1443
تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۴۰۰ |   تعداد بازدیدها: 1,388
کد خبر:77721
| ف | | |

دکتر یاسری:

مذاکره در صورتی مفید است که ملّت ما را به نتیجه برساند

ما دو نوع مذاکره را تجربه کرده‌ایم؛ یک مذاکرات سال ۸۴ تا ۹۲ که آن‌هایی که می‌دانند و می‌توانند از رسانه‌های خارجی و داخلی به دست بیاورند بروند و ببینند که در آلماتی دو چه اتفاقی افتاد… این‌که ما همه تعهداتمان را تأکید می کنم «همه تعهدات» را آن‌هم «روی زمین» نه به صورت قول شفاهی یا روی کاغذ انجام بدهیم و طرف مقابل روی هوا یا روی کاغذ فقط نوشته باشد نه تنها «منفعت» نیست بلکه «خسارت» ملّت ایران است.

پایگاه تحلیلی مصداق/ با طرح یک سوال به گفتگو با دکتر ابوذر یاسری ، پژوهشگر، مدرس دانشگاه و عضو هیئت علمی دانشگاه رفتیم که مشروح آن تقدیم می‌گردد. خیلی به این قضیه دامن زده می‌شود که اگر این مذاکراتی که الان در میانه راه هست استمرار داشته باشد و به انجام برسد و دولتی سر کار بیاید که متمایل به استمرار این مذاکرات باشد و در هر شرایطی تن به توافق بدهد خیلی برای ما و کشور ما حائز برکات است تا اینکه کاندیدایی در رأس قرار بگیرد و در نهایت انتخاب شود که موافق استمرار این شکل مذاکره نیست و در واقع آنچنان که باید و شاید هم نمی‌خواهد به طرف مقابل امتیاز بدهد. این در حالی است که رهبر انقلاب کراراً محک و معیار را به دست مردم و مسئولین دادند که مذاکره در چه شرایطی عزت مملکت و منافع ملی را تضمین می‌کند و در چه شرایطی یک خسران واقعی هست کما اینکه به برجام هم کراراً اشاره کردند و تعبیر خسارت محض را من از بیانات خود ایشان عاریه می‌گیرم. در این چنین شرایطی مردم باید چکار کنند؟ وسوسه‌های شیطانی از جانب رسانه‌های خارجی و یکسری اغیاری که در داخل هم دارند کراراً وجود دارد که به انواع و اقسام شیوه‌ها و روش‌ها و به قول رهبر معظم انقلاب دارند کاری می‌کنند که دستگاه محاسباتی مردم در انتخاب اصلح درست عمل نکند و هیجانی عمل کند. در یک چنین فضایی چه باید کرد تا از این همه هیاهوهای بی‌اساس مصون ماند؟

ببینید من احساس می‌کنم آن فرضیه‌ای که جریان رسانه‌ای وابسته به غرب مطرح می‌کند که یک طرف یک جریان سیاسی قائل به ترک میز مذاکره و جریان دیگر قائل به ادامه مذاکره است، فرض نادرستی است. قبلاً هم این بازی‌های رسانه‌ای وجود داشته است که ما با دنیا تعامل بکنیم یا تقابل کنیم. اصلاً مسئله این نیست. مسئله این است که در مذاکره آیا باید این مذاکره منتج به یک نتیجه بشود و مشکل سفره مردم را باید حل کند یا نه؟ و هشت سال بگذرد و ما همچنان سرگرم مذاکره باشیم. خوب مذاکره‌ای که سفره مردم را کوچک‌تر کرده است چه فایده‌ای برای مردم دارد. من نمی‌گویم که مذاکره باید ترک بشود به این مثال دقت کنید: فرض کنید یک فرد می‌خواهد از تهران به مشهد، شیراز یا هر شهر دیگری برود. وسایل زیادی مانند ماشین، قطار، هواپیما در اختیار اوست. مهم رسیدن به مقصد است اما اگر هواپیما مشکل فنی داشته باشد و در میانه راه مجبور شود برگردد و درباره در مبدأ بنشیند رفتن با هواپیما چه فایده‌ای دارد؟ حال فرض کنید اینطور عده ای تبلیغ کنند که یک جریان قائل به سوار شدن به هواپیما است و جریان دیگر قائل به سوار نشدن به هواپیما. در حالی که اصلا هدف رسیدن به مقصد است.

مذاکره در صورتی مفید است که ملّت ما را  به نتیجه برساند. ما دو نوع مذاکره را تجربه کرده‌ایم؛ یک مذاکرات سال ۸۴ تا ۹۲ که آن‌هایی که می‌دانند و می‌توانند از رسانه‌های خارجی و داخلی به دست بیاورند بروند و ببینند که در آلماتی دو چه اتفاقی افتاد. اتفاقاً در آلماآتی دو، نظام سلطه حاضر شد که امتیازات را به ما بدهد منتها یک پیام ذلت باری از جریان سیاسی فتنه ۸۸ از داخل کشور به این‌ها مخابره شده که به دولت فعلی امتیاز ندهید و بگذارید دولت بعدی که روی کار آمد به او بدهید. مذاکره یکی از روش هاست و ما معتقدیم که باید از تمامی روش‌های برای رسیدن به نتیجه استفاده کنیم و این روش‌ها نباید به خسارت بینجامد. این‌که ما همه تعهداتمان را تأکید می کنم «همه تعهدات» را آن‌هم «روی زمین» نه به صورت قول شفاهی یا روی کاغذ انجام بدهیم و طرف مقابل روی هوا یا روی کاغذ فقط نوشته باشد نه تنها «منفعت» نیست بلکه «خسارت» ملّت ایران است. پس مذاکره خردورزانه و درست و بر اساس حقوق بین الملل برای استیفای حقوق ملّت ایران که منتج به نتیجه شود قطعاً باید انجام شود و لازمه مذاکره این چنینی مذاکره از موضع اقتدار و برتری است.
ما باید برای خودمان برتری در اقتصاد و تولید و میدان و عرصه از قبیل طراحی و ساخت پالایشگاه و … ایجاد کنیم تا دشمن نتواند تهدید قطع واردات بنزین را برای ما مطرح کند و بعدا بخواهد برای رفع آن مذاکره کنیم. وقتی شما از موضع ضعفو نیاز وارد مذاکره شوید طبیعتا باید عقب نشینی کنید چون میز مذاکره میز احوالپرسی وگپ زدن نیست میز معامله بر سر منافع ملی است.

مذاکره کنندگان ما از سال ۸۴ تا ۹۲ جلوی تمام منافذ نفوذ دشمن و تهدیدات آن را گرفتند و بعد پشت میز نشستند و آن زمان بود که دشمن مجبور شد که بیاید و با ما در وسط بغداد مذاکره کند در حالی که تیم مذاکراتی سال ۹۲ با هواپیمای شخصی می‌رود در هتل کبرگ می‌نشیند و اروپا محل مذاکره را تعیین می‌کند. چرا ما برویم محلی که آن‌ها تعیین می‌کنند؟ اگر قرار است ما امتیاز بدهیم و دست از پیشرفت‌هایمان برداریم و منافع مان را تحویل بدهیم و آن‌ها هیچ کاری نمی‌خواهند انجام بدهند و از منابع و مخازن خودشان چیزی به ما بدهند پس بگذارید ما تعیین کننده مذاکرات باشیم. در دوره مذاکرات سال ۸۴ تا ۹۲ ما تعیین کردیم که مذاکرات کجا انجام شود، ما تعیین کردیم که چه امتیازاتی به ما داده شود و به نتیجه هم داشت می‌رسید منتها بعد از سال ۸۸ کسانی که پشت پرده با آمریکایی توافق کردند که تحریم‌های فلج‌کننده را علیه ایران ایجاد کنند به ملّت و مذاکره کنندگان ملّت نارو زدند.

اوباما و وزیر خارجه‌اش کلینتون در کتاب های خاطراتشان این‌ها را نقل کرده اند و همه دنیا مطلع اند که از درون جنبش سبز به ما گفتند که ملّت ایران را تحریم‌هایی بکنید که نابود بشوند و قطعنامه و تحریم‌های فلج کننده از سال ۹۰ دقیقا در سالگرد فتنه اعمال شد. ولی مذاکرات ۸۴ تا ۹۲ به گونه ای بود که پشت حریف را به خاک رساند.

من یک سؤال می‌پرسم؛ مذاکره‌کننده‌های آمریکایی چه تصوری راجع به تیم مذاکره‌کننده‌ی آقای دکتر جلیلی دارند و آن را با تصوری که راجع به تیم مذاکره‌کننده آقای دکتر ظریف دارند ببینید و مقایسه کنید. بعضی جاها خانم شرمن و دیگران رفتارهای تیم دکتر ظریف را تمسخر می‌کند. شما خاطرات خانم شرمن را بخوانید رفتاری که آقای دکتر عباس عراقچی با ایشان داشته است را تمسخر می‌کند و می‌گوید در شب کریسمس برای من و نوه ام پیام تبریک و احیانا هدیه می‌فرستد و نمی‌داند که من یهودی هستم نه مسیحی. این صحبت را هم کردند که آقای دکتر ظریف به قدری در مذاکره هول بودند که می‌خواست هرچه سریع‌تر مذاکره را به پایان برسد. خانم شرمن با لحن تمسخر آمیزی در فیلمی که منتشر شده و اکثر مردم ما دیده اند بیان می کند که ما در متن برجام بارها به جای لغو تحریم از عبارت تعلیق استفاده کرده ایم اما تیم ایرانی متوجه نشدند که قرار نیست تحریم ها لغو شوند. این اظهار نظر را با سوگندهای دکتر ظریف و دکتر صالحی در مجلس مقایسه کنید که به نمایندگان ملّت می گویند تحریم ها لغو می شود.

اما مذاکره کنندگان آمریکایی در مورد دکتر جلیلی چه نظری دارند؟ آنها از دست تیم مذاکره کننده برجسته دکتر جلیلی و از دقت و حراست انها از منافع ملی در سختی و تنگنا بودند و مجبور بودند استدلال های حقوقی دقیق این تیم را بر خلاف میل شان بپذیرند. ما بحثمان یک مذاکره‌کننده متخصص و آگاه به فنون مذاکره است. من یک خاطره از تیم مذاکره‌کننده دکتر جلیلی بگویم. در آن تیم مذاکره‌کننده غربی‌ها برای تخریب روحیه تیم ایرانی با ده دقیقه تأخیر وارد جلسه شدند، غربی‌هایی که رأس ساعت در جلسات حاضر می‌شوند، در اینجا آقای دکتر جلیلی بلند شد و در اتاق مذاکره شروع به قدم زدن کرد. نماینده انگلیس یا آمریکا بود که گفت ما می‌خواهیم مذاکره کنیم و آقای دکتر جلیلی در قامت یک دیپلمات ایران گفت که شما ده دقیقه دیر آمدید، من هم می‌خواهم بیست دقیقه قدم زنی کنم تا تعادل قوای روحی و روانی در جلسه برقرار شود و بعد آن‌ها می‌خواستند برای ما امتیاز بدهند که مثلاً فلان چیز را بر می‌گردانیم اما تیم مذاکره کنند گفتند که این‌ها امتیازهای سطح پایین است و امتیاز اصلی که برای ما مهم است بحث بانک مرکزی است که قطع کرده‌اید و آن را باید برگردانید، فروش هواپیما و چند کار سطحی که نتیجه مذاکره نیست.

رهبرانقلاب با شناخت دقیق و عمیق از غرب در بیانی فرمودند اگر ما مذاکره کنندگانی در طراز اسلام و ایران داشتیم البته مذاکره با آمریکا هم خواهیم کرد ولی با وضع کنونی مذاکره با آمریکا ممنوع است. مراد ایشان این است که نتایج مذاکره علیه ملّت ایران است نه به نفع ما و به این دلیل متوقف شده است.

پس جمع‌بندی می‌کنم که آن تفکری می‌تواند مذاکره را به نفع ملّت ایران خاتمه بدهد که دارای یک کارنامه توانمند در عرصه اقتدار اقتصادی، اقتداری صنعتی، پالایشگاه سازی، صادرات بنزین به آمریکای لاتین و ونزوئلا که چهارصد، پانصد سال سابقه نداشت که ما از این کارها کرده باشیم، زدن پهبادهای مهاجم و گرفتن دست ضارب و دزدهای خارجی باشد و این فرد می‌تواند وارد عرصه مذاکره که شد مانند حاج قاسم سلیمانی بتواند مذاکره را به نفع ما تمام کند. حاج قاسم یک دیپلمات بود. الان فرصت نیست اما حاج قاسم در مذاکراتی که داشت حرف را به کرسی می‌نشاند و ما به چنین مذاکره‌کنندگانی احتیاج داریم نه مذاکره‌کننده‌ای که طرف مقابل روی هوا حرف بزند و ما روی زمین عمل کنیم و این گونه طبیعی است که خانم شرمن به ما بخندد.

ما مخالف مذاکره نیستیم ما موافق مذاکره هستیم اما مذاکره‌ از موضعی که به نفع ما تمام شود نه اینکه هشت سال مذاکره کنیم و تحریم‌ها و تحقیرها بیشتر شود و حرف و حدیث‌ها بیشتر شود و این بیشتر به ضرر ملّت ایران است.

نظرات کاربران

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  

موسسه ایمان جهادی – صهـبا

دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای (مد‌ظله‌العالی)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

سمن اندیشه ولایت

http://www.lohvaghalam.ir/

موسسه حدیث لوح و قلم

دفتر اعزام مبلغ دانشگاه امام صادق(ع)

موسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام

پایگاه اطلاع‌رسانی هم‌اندیشی یاران انقلاب اسلامی

نهضت مردمی پوستر انقلاب

انتشارات حدیث راه عشق

موسسه قدر ولایت

بنیاد فرهنگ و اندیشه اسلامی

موسسه طلایه داران نور آفاق

مؤسسه فرهنگی ولاء منتظر

AIM

بنیاد فرهنگ و اندیشه اعتلاء

گروه روشنای علم

موسسه فرهنگی سراج اندیشه اسلامی

اندیشکده راهبردی تبیین

کمیته حدیث ولایت بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع)